Naaldwijk - 7 oktober 2001
Daar was het hele CRT seizoen in feite achter de rug, hadden we nog wat te doen in Naaldwijk, het Westland, Zuid-Holland.
Het begon eigenlijk allemaal in Gouda, op 8 juli, daar waar we de volledige MTC fanclub konden ontvangen. Nou ja, ontvangen is een groot woord. Maar het was werkelijk grote klasse dat zovelen de regen trotseerden, daar waar normaal niemand van ons op de motor stapt, om, en daar was het natuurlijk om te doen, die ene maffe medeclubgenoot, op wat "oude rommel" in de stromende regen te zien rijden! Zooo die wordt nat!!!!
Wel het regende dus die dag en iedereen had me gewaarschuwd dat dit een zeer onberekenbare baan was. Veel diesel op het oude en versleten wegdek, met een ruime hoeveelheid hobbels. Nou is dat laatste niet iets waar ik me veel zorgen over gemaakt had, immers is er in een grijs verleden ook wat rond gecrost en dat zat dus wel goed. In de training liep het wel lekker en ik had redelijk snel een goeie lijn gevonden op dit glibberige baantje. Nou ging het na de training eigenlijk pas serieus regen maar dat mocht de pret niet drukken. Zouden als eerste starten en dat liep allemaal wat anders; een defecte zekeringhouder gooide roet in het eten en ik kon na wat hulp van Jan-Peter en Jos Ratel toch nog een paar rondjes rijden. Je ben toch wat verplicht aan de fanclub niet waar, die net als wij in de zeikregen stonden.
Nee dat gingen we in de 2e beter doen.
Okee vlot van start en ik had eigenlijk al snel de kop te pakken en kon redelijk rustig mijn rondjes rijden al zat de gang er best wel lekker in, let wel ZAT!!!! Ja en wat daarna gebeurde is hoegenaamd bij eenieder wel bekend, in de laatste ronde blokkeert het voorwiel bij het aanremmen van de eerste bocht na start-finish en ram ik voor dat ik het goed en wel doorheb, het versleten grijs-zwarte asfalt....... Tja, daar sta je dan.
Na de nodige bemoedigende opmerkingen van alle fans en mede CRT lotgenoten, die ook al eens aan uitgebreid bodemonderzoek te Gouda hadden gedaan, komt het juiste gevoel weer boven: rijjjeeee!!!
Als ik na de demo met Sven en Michel du Maine nog wat sta na te kletsen, vraag Michel hoe dat met de 2-uurs race moet?
Dit blijkt het moment om snode plannen te smeden, ja zegt Michel "ik wil wel in de 500 rijden tegen de Guzzi's van De Vries". Ja zeg ik, als ik een geschikte co-piloot heb, dan lijkt mij dat ook wel wat!" nou Sven hoeft niet lang na te denken en meldt zich direct aan als co-piloot en da's dan meteen geregeld. Maar ja, dat is er dus veel concurrentie in die 500 en als we uiteindelijk vertrekken zeg ik nog tegen Sven,"we moeten er nog maar even over na denken, winnen is leuk, maar het mot wel gaan!"
In periode daarna wordt de Aermacchi weer opgelapt, transformeert de tank van polyester naar aluminium en gaan we ook nog even met vakantie.
Dan blijkt ook dat het evenement te Naaldwijk met de Laverda club samen wordt georganiseerd. Dat biedt, via een zeer ingewikkelde constructie mogelijkheden voor onze Modern Department Rider André, om daar ook aan de start te komen! Kijk da's nou leuk, het voltallige Hobsakee racing team op de grid in één evenement.
Als dan een maand voor Naaldwijk het inschrijfformulier op de deurmat dondert weet ik niet hoe snel ik dat ding weer ingevuld en wel met de kerende post bij onze secretaris moet krijgen. Okee das geregeld en na uitputtend (oeffff) overleg wordt er toch besloten om in de 350 te starten al zeggen we, zoals mede besloten is, niets tegen du Maine........
Du Maine voelt het spelletje goed aan, en besluit de organisatie ook niet mede te delen in welke klasse hij uit wenst te komen en dus staat op het formulier dat we in de week voorafgaand ontvangen bij ons netjes 350cc klasse ingevuld en bij Michel gewoon niets!! Dat is één-nul voor du Maine...shit.
Het weekend van 6 & 7 oktober is het zover en op zaterdag rijden we de demo, waarbij Sven de pech heeft dat in de training al z'n versnellingbak van de Honda stuk gaat, in een ultieme poging om zonder te de koppeling het bakje in de volgende versnelling te schoppen! Helaas, maar morgen gaat het echt gebeuren. Na in de demo van zaterdag in de eerste manche als eerste en in de tweede als tweede over de streep te komen, moet het zondag gaan gebeuren. Maar zover is het nog lang niet, eerst is er een klein technisch probleem wat opgelost moet worden. Ik heb in het vroege voorjaar in Frankrijk, op het circuit van Folembray reeds ontdenkt dat een echt volle tank wat problematisch is voor de tankontluchting. Alles klotst er doorheen en al snel zit de hele motor onder de benzine. Ik heb voorafgaand aan Naaldwijk de tankontluchting aangepast, door de tankdop geheel luchtdicht te maken en via een aparte boring in de tankwand, een slangetje naar een overstortflesje te brengen. Via dit flesje kan dan de ontluchting plaatsvinden. Allerlei schud- en klotsproeven die ik thuis doe zijn bevredigend en er komt geen benzine in het overstortflesje. Zooo das opgelost denk je dan. Nou mispoes, in de training op zaterdag lijkt dit inderdaad te kloppen, maarrrrr in de eerste manche wordt pijnlijk duidelijk dat het niet voldoende werkt; het hele overstortflesje zit vol en het loopt er aan alle kanten overheen...shit.. Nou heb ik het geluk dat er naast ons in het rennerskwartier de motorhome van Leen Rehorst staat en die heeft een kennisje uitgenodigd om z'n Honda RS250 productie racer te showen aan het publiek. Ziet er gewoon zeer gelikt uit zo'n ding en ik sta tussen de manche door ook het fraaie stuk mechaniek te bewonderen en ik ben in het bijzonder geïnteresseerd in de wijze waarop de heren Honda ingenieurs het heikele punt van een fatsoenlijke tank ontluchting hadden opgelost. Eureka, er zit in het slangetje, wat ik natuurlijk op alle foto's ook wel gezien had en zelf ook aangebracht, een terugslagklepje! Het werkt even simpel als doeltreffend; de lucht kan vrij de tank instromen, maar zodra er een golf benzine via dit klepje naar buiten wil, drukt deze zelfde golf het klepje op de zitting en dicht is dit ontsnappingskanaal: lekker binnen blijven dus die benzine moleculen!!!!!!
Nou is een eureka gevoel natuurlijk geweldig, de ontdekking die ik nodig had, maar nu kwam de volgende hindernis; hoe kom ik zo snel aan zo'n ding? Beetje rondvragen leert al snel dat natuurlijk niemand zoiets bij zich heeft en om het nou van die RS250 af te jatten, neeeh dat gaat een beetje te ver. Dus moet het zelf gemaakt worden en ik begin wat in een van m'n onderdelen bakjes te graven en heeee, das een ventiel van een motor/auto band. Als ik daar nou het veertje van af haal, dan heb ik een schitterende klep. En als er dan ook nog een hulpstukje om voetballen ed op te pompen in het bakje zit lijkt het grootste probleem geslecht. Lijkt dus en blijf er nog even bij want het mooiste gaat nog komen!
Het ventieltje blijkt in het voetbal ding te passen, en het voetbal ding past weer in de slangetjes die aan de tank verbonden zijn....... Ziet er dus goed uit hè! De eerste testen zijn positief en de tweede manche van de demo op zaterdag wordt met deze eureka-constructie succesvol afgewerkt.
Nou, das dan de laatste hindernis voor morgen en vol vertrouwen rijden we 's avonds naar Ommoord om wat te eten en uit te rusten voor de grote dag. Zondag loopt om half zes de wekker af en we rijden om half zeven weer richting Naaldwijk. Zo vroeg zult u denken, maar we willen eerste rang staan, onder het afdak en dan moet je vroeg zijn. De motorkeuring is reeds om half acht dus zoveel te vroeg zijn we ook niet.
Dan gaan we om 10.00 uur trainen en ik zal de eerste training rijden en Sven de tweede. Als ik echter een rondje gereden heb, houd de motor in en sta ik al snel stil....shit! dit is niet de bedoeling. Eerst tap ik de vlotterkamer af, misschien zit er wat water in, we hadden immers gisteren op de terugweg wat regen. Het helpt eigenlijk niet en Sven rijdt een rondje en staat weer stil. Wanneer de tweede training afgelopen is zijn we erachter; de tankontluchting, dat eureka-ding van gisteren werkt niet naar behoren. Nadat ik het ding gedemonteerd heb, blijkt het rubbertje in de klep door de benzine dermate is uitgezet dat het hele spul gewoon dicht zit; klote rubber ook. Nou heb ik nog meer van die ventieltjes bij me en ik selecteer een exemplaar waar dit geen rol kan spelen, ja aldoende leert men hè. We praten elkaar moed in, "een slechte generale heeft een goed einde!" Ja en zo gaat het nog even door........ Bent u het al zat, nou het is bijna zover.
Filmpje van de start (477 kb)
Als rond de klok van 12.00 uur de meeste fans van de MTC gearriveerd zijn, gaan we om 12.15 uur naar de start, zenuwen gieren door m'n keel, blijft alles nou wel werken..... Goed om 12.30 uur gaan we van start en het gaat lekker, ik zou het eerste kwartier rijden, dan Sven enz. Petra heeft de taak in de pitsstraat op zich genomen en geeft het teken als er gewisseld moet worden. Helaas gaat er een Ducati-chauffeur af en wordt de wedstrijd geneutraliseerd, zoals ze dat met een mooi woord noemen. Als na een kwartiertje hervat wordt ga ik na een rondje de pit in, en is het de beurt aan Sven.
Het loopt lekker en we tanken een keer, en verder is het geweldig sturen en hebben we het best naar ons zin. Na twee uur wordt Sven afgevlagd en is het gedaan met de pret. Als we daar na onze Modern rider André nog twee keer over het circuit zien vliegen, met twee kopstarts dan kan de dag niet meer stuk. Als bonus blijken we dan uiteindelijk de 350cc klasse gewonnen te hebben met 114 ronden. Du Maine heeft met de snelle Yamaha er 118 rondjes uitgeperst, maar had uiteindelijk in de 250cc klasse ingeschreven, dus was geen concurrent!!!
Ik denk een zeer geslaagd weekend wat we 's avonds met een select gezelschap afgesloten hebben bij de Jachthaven in Kwintsheul.
Iedereen bedankt voor de steun en de aanmoedigingen en tot volgend jaar!
Groetjes Petra, Sven en Mark,
Hobsakee racing classic department.