Oeioeioei wat had iedereen er weer zin in. Nadat de eerste race van het seizoen 2001 gecancelled was zou het dan nu echt aanvangen.

Op vrijdagmiddag arriveerde ik met mijn tiptop in orde squadra op een gammele trailer. Blij dat de heenreis zonder afgebroken wielen verlopen was. Erg druk was het niet. Een hoop mannen in lerenpakken………. En verder veel heel veel water. Na een stief kwartiertje wachten op de mannen in leer op hun stalen rossen konden we de auto’s afladen. De keuring zou door onze Duitse vriend gedaan worden dus geen gestress dit keer. Ook in de loop van de avond niet veel leven te bespeuren op paddock 4 een Squadraatje of 8 hooguit. Lekker hapje gegeten in Hasselt om de volgende morgen met druilregen op te staan. De eerste training op een drijfnatte baan gegleden. Hier en daar een zelfs een snel stromende beek op het asfalt. Danny van Os z’n auto had duidelijk een flinke griep te pakken en heeft kennelijk mijn Squadraatje ook aangestoken. Geplof, geproest en geen toeren dus ook geen snelheid. Gelukkig stond er er een uurtje of 3 verder nog een tweede training op het program en kon er gesleuteld worden. Lekker in de regen op de grond liggen sleutelen (wat was er ook alweer zo leuk aan autoracen?). Vol goede moet de baan weer op voor de tweede training, de baan was inmiddels redelijk droog, behalve dan de beekjes, en het ging er meteen lekker vlot aan toe. Na Emile en Ko ingehaald te hebben reed Rolf van Os voorop Robberto en ik daarachter gevolgd door Smidje. Smidje was wat ongeduldig en reed me al snel, te gemakkelijk, voorbij. Op zich was dit niet slecht bedacht ik me, gewoon met z’n viertjes lekker rondjes draaien en goed op Rolf en Michiel letten om zodoende nog wat op te steken. Het liep iets anders, de anti-griepine had geen moer geholpen en mijn Italiaanse schoonheid wilde niet meer dan 6500 rondjes per minuut draaien. Dan is er geen houden aan en mijn les "hoe ga je hard op Zolder" eindigde dan ook in een teleurstelling. Michiel bleek later een fabelachtige ronde gereden te hebben en daarmee dus de pole in handen te hebben, Rolf had een tweede en Robberto een derde tijd. Ik heb snel kontakt gezocht met Nederland en overlegd wat er nog aan mogelijkheden over was, besloten om Zondag nog maar een grieppilletje in mijn auto te proppen en op hoop van zegen de baan op. De opwarmronde heb ik gehaald maar daar hield het dan ook wel zo’n beetje op. Volgens mij is er geen sport die voor zoveel geld zoveel frustatie opleverd. Toch nog maar eens heroverwegen of dit wel iets voor mij is…, vissen is ook best leuk en spannend…. toch? Na de ergste woede op een argeloze voorbijganger gebotvierd te hebben toch nog een blik op de race geworpen. En ja hoor meneer Pescatore leidde het Squadra veldje (nog steeds maar 8 auto’s). Daarachter Rolf en Smidje lekker in gevecht voor de tweede plek. Rolf Smidje, Smidje Rolf het wisselde nog aleens. En Pescatore maar stampen om ze voor te blijven, het leek allemaal aardig te gaan totdat het griepvirus de viercylinder reduceerde tot een driecylinder. Je bent dan toch een heel pak vermogen kwijt en je hebt geen kans om mannen van het kaliber Smits en R van Os achter je te houden. Volgens mij is er de hele verdere race geen moer gebeurt, van de 8 starters hebben er 4 de finish gehaald, behalve dan tussen de twee kemphanen voorin. Ik ben de tel kwijtgeraakt maar een keer of 6 hebben ze elkaar zeker ingehaald. Michiel trok uiteindelijk aan het spreekwoordelijk langtse eind en ging wederom met de grootste beker naar huis.

Kortom; de opkomst was ver onder de maat er zijn in Nederland minstens 18 raceklare Squadra’s en dan zo’n veld! Daardoor mist er wel wat aan zo’n wedstrijd. Laten we hopen en er alles aan doen om het in Assen een beter startveld te laten zijn. Het griep virus zal dan inmiddels wel weer vertrokken zijn.

Garoetjes en tot een volgende keer.

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan webmaster@squadrabianca.com.
Copyright © 1999 Squadra Bianca
Laatst bijgewerkt: 01 mei 2001