|
|
|
RACEVERSLAG NURBURGRING 17 APRIL 2000 Na de "verplichte" winterstop was het weer heerlijk je voor te bereiden op de eerste race van dit seizoen. Het was weer tijd om het asfalt te voelen, benzine dampen in te ademen, de Squadra-vrienden weer te zien en ouderwets tot op je hemd toe nat te regenen. Want alhoewel deze race in Nürburg was, hadden we Franchorchamps weer op zaterdag. We holden van tent naar tent; de ene moesten we vast houden omdat hij anders de lucht in zou waaien, in de ander konden we ons even laten drogen tot de volgende bui. We holden naar de inschrijfkeet, waarbij we wederom natregenden en we holden de auto in, snel op weg naar een warme douche. Ondertussen werd er met name door de dames ernstig nagedacht over alternatieve hobby's; dammen (warm en droog), ijshockey (koud maar droog) en zelfs de overstap naar tafeltennis (wederom warm en droog) werd serieus overwogen. We droomden van thermisch ondergoed en waterdichte oliepakken. We wisselden van gedachten over het aantal truien dat we de volgende dag zouden moeten dragen of we niet heerlijk tot na de race in onze hotelkamer uit zouden blijven slapen.
De training werd gedomineerd door de regerend kampioen Michiel Smits. Zijn tijd van 2.08, leverde hem, als Hakinnen van het Squadra Bianca, wederom een pole positie op. Heel verassend was de tweede trainingstijd van Joop Durivou, evenals de vijfde positie voor nieuwe rijder Harmen Coops. Verassend was ook de oliedrukmeter van Emile Bekker, die 10 Bar aangaf. Hierop parkeerde Emile zijn Squadra netjes in de pitstraat om schade aan zijn gloednieuwe motor te beperken. Controle na de training leerde dat de drukmeter gewoon kapot was, maar toen had hij al de laatste trainingstijd achter zijn naam staan. Verder dacht Paul Jaspers de rest te slim af te zijn door gewicht uit te sparen door minder benzine mee te nemen. Te weinig bleek achteraf, hij moest door de bergingsauto naar de pitstraat gereden worden. Kees Sleeuwenhoek kreeg ook niet echt de kans een snelle tijd neer te zetten. Door een stuurfout belandde hij tijdens de derde ronde al in de kant. Frans van Os stond ook snel weer in de pitstraat, wegens problemen met zijn versnellingsbak. Hij kreeg 'm alleen nog maar in zijn vijf, waardoor zijn Squadra nog wel heel zuinig maar niet meer zo hard liep! Het was inmiddels een mooie dag geworden.
Ko vond het wat gevaarlijk en onwennig zo voorin en besloot daarom ook daar direct in de eerste bocht verandering in te brengen door met een fikse schuiver zijn auto 180 ° te draaien. Hierna kon hij zijn aanstormende racemaatjes recht in de ogen kijken. "Een enerverend moment" wist hij later te vertellen. Hij zou deze actie 6 rondjes later wederom herhalen (zou hij dan toch nerveus zijn voor zijn naderende bruiloft?), na eerst even "gebumpt" te hebben met Emile Bekker. Van deze laatste werkte de oliedrukmeter weer prima maar was nu zijn koppaking voortijdig kapot; einde race. Denny van Os wist zich naar een derde positie te racen, iets wat een prestatie genoemd mag worden gezien zijn minder goede startpositie. De redactie zoek t nog voor u uit of de brunette aan de guardrail van invloed is geweest op deze geweldige prestatie.
Frans van Os, die voor deze race de wagen van zijn zoon Rolf had geleend, die Rolf overigens normaal gesproken van zijn vader leent (?!), had tijdens de race uiteindelijk de gebruiksaanwijzing van zijn versnellingsbak door; gewoon kracht zetten en harken! Hierdoor kon hij uiteindelijk de vijfde plaats achter zijn naam zetten. De zesde plaats werd redelijk snel zeker gesteld door Harmen Coops, één van de debutanten. Dat beloofd nog wat. De twee schuivers van Ko leverden hem uiteindelijk de zevende plaats op. Herman Klijnsma, ook een debutant, wist zich heel knap als achtste te classeren. De avond ervoor had hij zich tijdens het diner zitten verbazen dat hij zich temidden van zoveel cracks bevond. Met recht mag hij zich deze titel vanaf heden ook toeschrijven want bij de eerste tien finishen tijdens je eerste race is geweldig! Heel spectaculair was de finish van Wim Laarman, die als negende over de streep kwam. Wim is de veteraan van het Squadra en wist tijdens deze eerste race van het seizoen een persoonlijk record neer te zetten. Marco van Doorn, die voor deze race maar liefst vier auto's had moeten klaarmaken, kon met al zijn kennis niet voorkomen dat de koppeling van zijn eigen auto tijdens de race de brui eraan gaf. Door de rest van de race in zijn vier te rijden werd hij uiteindelijk toch tiende. Hele goede prestaties werden ook geleverd door de overige drie debutanten van het veld, Jaap van Gogh, Marcel Broersma en Kees Sleeuwenhoek. Alledrie wisten zij de race uit te rijden, iets wat nog niet altijd vanzelfsprekend is voor de meest doorgewinterde Squadra rijder. Een van deze debutanten had voor de race nog niet verder kennis met zijn Squadra kunnen maken dan een rondje over het plaatselijke industrie terrein! Na de huldiging, gelukkig waren er grote bekers, keerden we allemaal weer richting Holland. Het seizoen was weer geweldig begonnen, op naar Engeland! UITSLAG
|
|
U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan
webmaster@squadrabianca.com.
|
Het
beloofde een spannende race te worden. Terwijl sommige auto's nog in hun
achteruit stonden, sprong het licht ineens op groen. Kortom een hoog "spektakel"
gehalte voor de toeschouwers. "You ain't seen nothing yet", moet het
hele team gedacht hebben, want heel verbazend reden Joop en Ko Prins direkt met
Michiel mee naar een koppositie. Het werd een titanenstrijd tussen Michiel en
Joop, waarbij Joop zelfs 5 hele rondes voor lag. En dat terwijl Joop de
afgelopen winter niet zo zoveel eraan gedaan heeft. Hij heeft wat aan het
plaatwerk gedaan. Het is aan u of we daar Joop zelf of zijn Squadra mee bedoelen.
Het oude beestje ging echt als een kogel ( ook hier mag u voor uzelf invullen of
we het over Joop of over zijn auto hebben). Paul Jaspers wist nog geruime tijd
mee te komen met dit snelle duo, maar moest halverwege de race, met overigens
nog voldoende benzine in zijn tank, de strijd staken wegens een oververhitte
motor.
Hetzelfde
gold voor Robbert Visser, die zich knap naar een vierde plek wist te rijden.
