|
| |
Het moet ongeveer 1966 geweest zijn. Bij m'n zwager achterop de
scooter naar het circuit van Zandvoort. Zwagerlief was OCA-baancommissaris, dus
pitkaarten moesten wel te regelen zijn.
"Trophy of the dunes"; wat dat precies inhield wist ik nog niet, maar
spannend klonk het wel!
Nou, dat was het dan ook! Dit reisje naar Zandvoort zou mijn
toe- komstige vrijetijdsbesteding toch wel in ernstige mate gaan
bepalen.
Klinkende namen: Alfa Romeo, Autodel- ta, Nanni Galli, Andrea de Adamich, Rob
Slotemaker, Wim Loos.
Alleen al de lucht van Castrol racing en de gillende banden! De absolute veraf-
goding, die ik voelde voor de coureurs, die met zo'n gezicht van "dit is
heel gewoon" in de mooiste bolides over het pitsterrein reden.
Maar bovenal de bloedstollende, metaal- achtig klinkende, ongelooflijke
"blerk", die uit de uitlaat van de Alfa Romeols kwam. Naar velen
zeggen het hardste en mooiste geluid, dat een toerwagen ooit produceerde.
ga, toen ergens moet het fout gegaan zijn; de gevolgen zijn nog steeds niet te
overzien.
|
